بهبود هموگلوبین A1Cدربیماران مبتلا به دیابت نوع 2 با افزودن رانولازین به glimepiride
22 ژانویه 2015- مقدارهموگلوبین A1Cبیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که تحت درمان با داروهای glimepirideهستند، با افزودن داروی ranolazineبهبود می یابد.
محققان دانشگاه کالیفرنیا تأثیر درمان با ranolazine(دارویی که برای درمان بیماران دیابتی که از آنژین صدری رنج می برند، تجویز می شود) را بر کنترل قند خون افراد مبتلا به دیابت نوع 2 تحت درمان با متفورمین یا glimepiride(که هر دو از داروهای کنترل کننده ی قند خون هستند) بطور جداگانه بررسی کردند.
در دو کارآزمایی دوسوکور، 431 و 442 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 که به ترتیب تحت درمان با glimepirideیا متفورمین بودند، بصورت تصادفی 1000 میلی گرم رانولازین یا پلاسبو دریافت کردند.
برای بیماران تحت درمان با متفورمین به دلیل تداخل فارماکوکینتیک متفورمین-رانولازین ، دوز داروی متفورمین به نصف کاهش یافت. نقطه ی پایان اولیه در این کارآزمایی ها شناسایی هر گونه تغییری در مقدار هموگلوبین A1Cاز شروع مطالعه ی تا هفته ی 24ام تحقیق بود.
نتایج این تحقیق نشان می دهد افزودن رانولازین به درمان دارویی با glimepirideبا کاهش 0.51درصدی مقدار هموگلوبین A1Cدرطی 24 هفته همراه است و تقریباً تعداد بیمارانی که مقدار هموگلوبین A1C آنها به کمتر از 7 درصد می رسد، نسبت به درمان تکی با glimepirideدو برابر افزایش می یابد. با این حال هیچ تفاوت معنی داری با افزودن داروی رانولازین به درمان با متفورمین درمقدار هموگلوبین A1Cمشاهده نشد.
نویسندگان مقاله ابراز داشتند به دلیل کاهش دوز متفورمین به علت تداخل دارویی تعبیر نتایج این تحقیقات مشکل است به همین دلیل هنوز تأثیر اضافه کردن یک رژیم موثر از رانولازین به متفورمین برای کنترل بهتر قندخون، مشخص نمی باشد.
نتایج این تحقیق درمجله ی Diabetes, Obesity and Metabolismمنتشر گردید.
منبع: